Planując taras kompozytowy, większość uwagi poświęca się wyborowi desek. To zrozumiałe — są widoczne i w dużej mierze decydują o efekcie wizualnym. Tymczasem o trwałości, stabilności i komforcie użytkowania tarasu w równym stopniu decyduje konstrukcja nośna, a dokładniej legary, na których deski są montowane.
Zbyt mała liczba legarów lub niewłaściwy ich rozstaw to jedna z najczęstszych przyczyn problemów z tarasem: uginania się desek, skrzypienia, a nawet uszkodzeń mechanicznych. Dlatego prawidłowe obliczenie zapotrzebowania na legary jest równie ważne jak wyliczenie liczby desek kompozytowych.
W tym artykule wyjaśniamy, od czego zależy ilość legarów pod taras kompozytowy, jaki rozstaw stosuje się najczęściej oraz ile legarów potrzeba na 1 m² tarasu. Dzięki temu łatwiej zaplanujesz konstrukcję i unikniesz kosztownych błędów już na etapie przygotowań.
Legary to elementy konstrukcyjne, które tworzą szkielet tarasu kompozytowego. To na nich montowane są deski, dlatego odpowiadają one za przenoszenie obciążeń, zachowanie odpowiedniej sztywności oraz właściwą wentylację całej konstrukcji. Choć pozostają niewidoczne po zakończeniu montażu, mają ogromny wpływ na trwałość i komfort użytkowania tarasu.
Prawidłowo zaprojektowana konstrukcja legarów zapobiega nadmiernemu uginaniu się desek, skrzypieniu podczas chodzenia oraz powstawaniu punktowych przeciążeń. Dzięki odpowiedniej liczbie legarów deski pracują w kontrolowany sposób, nawet przy dużych wahaniach temperatury czy intensywnym użytkowaniu tarasu.
Zbyt rzadki rozstaw legarów to jeden z najczęstszych błędów popełnianych przy samodzielnym montażu. Oszczędność kilku profili na etapie budowy często skutkuje koniecznością kosztownych poprawek w przyszłości. Właśnie dlatego ilość legarów powinna być zawsze dopasowana do rodzaju desek, warunków użytkowania i zaleceń producenta, a nie dobrana „na oko”.
Zapotrzebowanie na legary pod taras kompozytowy nie wynika wyłącznie z jego powierzchni. Choć metraż jest punktem wyjścia do obliczeń, w praktyce liczba potrzebnych legarów zależy od kilku istotnych czynników, które wpływają na nośność i trwałość całej konstrukcji.
Jednym z kluczowych elementów jest rodzaj i grubość desek kompozytowych. Sztywniejsze i grubsze deski mogą pozwalać na nieco większy rozstaw legarów, natomiast cieńsze lub bardziej elastyczne wymagają gęstszej konstrukcji. Dlatego zawsze warto uwzględniać zalecenia producenta konkretnego modelu deski.
Duże znaczenie ma także intensywność użytkowania tarasu. Taras wykorzystywany okazjonalnie będzie przenosił mniejsze obciążenia niż przestrzeń intensywnie użytkowana, na której często stoją meble ogrodowe, grille czy donice. W takich przypadkach zagęszczenie legarów zwiększa stabilność i ogranicza ryzyko uginania się desek.
Na ilość legarów wpływa również rodzaj podłoża, na którym montowana jest konstrukcja. Tarasy wykonywane na gruncie, płycie betonowej czy regulowanych wspornikach różnią się warunkami pracy konstrukcji. Stabilne i równe podłoże pozwala zachować standardowe rozstawy, natomiast przy nierównościach lub podwyższeniach często konieczne jest dodatkowe wzmocnienie konstrukcji.
Przeczytaj także: Montaż tarasu, prace ziemne. Jak przygotować różne podłoża pod taras?
Kolejnym czynnikiem jest kierunek ułożenia desek kompozytowych. Deski zawsze montuje się prostopadle do legarów, co oznacza, że zmiana kierunku ułożenia desek automatycznie zmienia układ i liczbę legarów. Przy bardziej zaawansowanych wzorach montażowych, takich jak układ diagonalny, zapotrzebowanie na legary może być wyraźnie większe.
Rozstaw legarów to jeden z najważniejszych parametrów konstrukcyjnych tarasu kompozytowego. To właśnie od niego w dużej mierze zależy sztywność całej konstrukcji, komfort użytkowania oraz trwałość desek w dłuższym okresie. Zbyt rzadki rozstaw może prowadzić do uginania się desek, a zbyt gęsty – do niepotrzebnego zwiększenia kosztów materiałowych.
W praktyce najczęściej stosowanym rozstawem legarów jest około 40 cm (mierzony w osi legara). To rozwiązanie, które sprawdza się w większości standardowych realizacji tarasów kompozytowych przydomowych i jest rekomendowane przez wielu producentów desek. Zapewnia dobrą równowagę pomiędzy stabilnością konstrukcji a optymalnym zużyciem materiału.
W niektórych sytuacjach konieczne jest jednak zastosowanie gęstszego rozstawu, nawet do 20 cm. Dotyczy to przede wszystkim tarasów narażonych na większe obciążenia, miejsc intensywnie użytkowanych oraz realizacji, w których zastosowano cieńsze lub bardziej elastyczne deski kompozytowe. Gęstszy rozstaw legarów zwiększa nośność konstrukcji i ogranicza pracę desek podczas chodzenia.
Warto pamiętać, że rozstaw legarów może różnić się w obrębie jednego tarasu. W miejscach szczególnie obciążonych, takich jak krawędzie, strefy przy schodach czy połączenia konstrukcyjne, często stosuje się zagęszczenie legarów lub podwójne podparcie. Jest to standardowa praktyka, która znacząco poprawia trwałość całej konstrukcji.
Ostateczny rozstaw legarów powinien być zawsze dostosowany do zaleceń producenta desek kompozytowych, warunków użytkowania oraz planowanego sposobu montażu. W kolejnej części artykułu pokażemy, jak te zasady przełożyć na konkretne liczby i obliczyć, ile legarów potrzeba na 1 m² tarasu.
Nie da się podać jednej, uniwersalnej liczby legarów, która zawsze sprawdzi się przy każdym tarasie. W praktyce zapotrzebowanie na legary wynika bezpośrednio z przyjętego rozstawu, a ten z kolei zależy od rodzaju desek, sposobu użytkowania i zaleceń producenta. Mimo to można przyjąć orientacyjne wartości, które dobrze sprawdzają się na etapie planowania.
Przy standardowym rozstawie legarów co 40 cm, który jest najczęściej stosowany w tarasach kompozytowych, na 1 m² przypada zazwyczaj około 2,5 metra bieżącego legara. Taki rozstaw zapewnia odpowiednią stabilność konstrukcji w większości przydomowych realizacji i pozwala zoptymalizować zużycie materiału.
Jeżeli sytuacja wymaga zagęszczenia konstrukcji, na przykład przy większych obciążeniach, cieńszych deskach lub intensywnym użytkowaniu tarasu, stosuje się rozstaw co 30 cm. W takim przypadku zapotrzebowanie wzrasta do około 3,3 metra bieżącego legara na 1 m² tarasu. Różnica ta pokazuje, jak duży wpływ na ilość materiału ma sam rozstaw, nawet przy tej samej powierzchni.
Warto pamiętać, że są to wartości orientacyjne, które nie uwzględniają dodatkowych wzmocnień przy krawędziach, schodach czy połączeniach konstrukcyjnych. W praktyce takie miejsca często wymagają zastosowania podwójnych legarów, co zwiększa całkowite zapotrzebowanie materiałowe.
Dlatego przy planowaniu tarasu najlepiej traktować przeliczenie na 1 m² jako punkt wyjścia, a ostateczną ilość legarów dopasować do konkretnego projektu. Uwzględnienie całej konstrukcji – desek, rozstawu, podłoża i obciążeń – pozwala uniknąć błędów, które mogłyby negatywnie wpłynąć na trwałość tarasu.
Zastanawiasz się, jaki rodzaj legarów wybrać? Przeczytaj: Porównanie legarów na taras: aluminiowe, kompozytowe i drewniane
Jednym z najczęściej popełnianych błędów jest stosowanie zbyt rzadkiego rozstawu legarów w celu ograniczenia kosztów. Choć na etapie zakupu może się to wydawać korzystne, w praktyce prowadzi do uginania się desek, skrzypienia i szybszego zużycia całej konstrukcji. Oszczędność na legarach niemal zawsze odbija się na trwałości tarasu.
Często pomijanym aspektem jest brak dodatkowych legarów w newralgicznych miejscach, takich jak krawędzie tarasu, strefy przy schodach czy miejsca łączenia desek. To właśnie tam występują największe obciążenia i jeśli konstrukcja nie jest odpowiednio wzmocniona, problemy pojawiają się bardzo szybko.
Kolejnym błędem jest nie uwzględnianie kierunku ułożenia desek. Ponieważ deski zawsze montuje się prostopadle do legarów, zmiana kierunku montażu automatycznie wpływa na układ konstrukcji nośnej. Przeoczenie tego aspektu na etapie planowania może skutkować koniecznością przebudowy części konstrukcji.
Zdarza się również, że inwestorzy kopiują schematy montażowe znalezione w internecie, nie dopasowując ich do własnych warunków i rodzaju desek. Tymczasem różnice w grubości materiału, sposobie użytkowania czy podłożu mają realny wpływ na to, ile legarów powinno znaleźć się pod tarasem.
Uniknięcie tych błędów na etapie planowania sprawia, że konstrukcja tarasu jest stabilna, trwała i bezproblemowa w codziennym użytkowaniu. Właśnie dlatego warto patrzeć na legary jako na pełnoprawny element systemu tarasowego, a nie jedynie jako „dodatek” do desek.
Legary są fundamentem każdego tarasu kompozytowego i w bezpośredni sposób wpływają na jego trwałość, stabilność oraz komfort użytkowania. Choć pozostają niewidoczne po zakończeniu montażu, ich ilość i prawidłowy rozstaw decydują o tym, czy taras będzie solidny przez wiele lat, czy zacznie sprawiać problemy już po pierwszym sezonie.
Jak pokazują omówione zasady, zapotrzebowanie na legary zależy od wielu czynników: rodzaju desek, przyjętego rozstawu, intensywności użytkowania oraz specyfiki konstrukcji. Przeliczenie ilości legarów na 1 m² tarasu stanowi dobry punkt wyjścia, ale ostateczna decyzja powinna zawsze uwzględniać cały system tarasowy, a nie tylko jeden jego element.
Jeżeli chcesz mieć pewność, że konstrukcja Twojego tarasu będzie zaplanowana prawidłowo, warto skorzystać z usług Fabryki Tarasów. Pomożemy Ci dobrać odpowiednią liczbę legarów, desek i akcesoriów montażowych, a w razie potrzeby zapewniamy również montaż całej konstrukcji. Dzięki temu cały taras jest przemyślany jako spójny, trwały system, a nie zbiór przypadkowo dobranych elementów.
