Budowa tarasu to jedna z tych inwestycji, które w zamyśle mają służyć przez wiele lat. Aby jednak tak było, nie wystarczy wybrać ładne deski tarasowe – fundamentem trwałości jest… właśnie fundament. Odpowiednie przygotowanie podłoża pod taras kompozytowy ma kluczowe znaczenie dla jego stabilności, odporności na warunki atmosferyczne i estetyki. Każdy rodzaj terenu – czy to ziemia, beton, czy nierówna skarpa – wymaga innego podejścia. W tym artykule wyjaśniamy, jak przygotować różne podłoża, na co zwrócić uwagę i jak uniknąć błędów, które mogłyby zniszczyć cały efekt końcowy.
Jakie podłoże pod taras? – Przegląd możliwości
Najczęściej spotykane typy podłoża to:
- grunt naturalny (ziemia, trawnik, piasek),
- płyta betonowa (istniejąca lub wykonana pod taras), czasem kostki brukowe,
- teren o nierównej wysokości, wymagający słupów fundamentowych.
Wybór metody przygotowania zależy nie tylko od estetyki, ale też od warunków lokalnych – rodzaju gleby, poziomu wód gruntowych, ekspozycji słonecznej i zimowej. Warto zatem odpowiednio przygotować się i skorzystać z usług doświadczonych montażystów.

Taras na gruncie – krok po kroku
Jeśli taras ma stanąć na gruncie, konieczne jest wykonanie tzw. korytowania. Usuwamy darń, korzenie i górną warstwę trawy – zwykle do głębokości 20–30 cm. Kolejnym krokiem jest wyrównanie i zagęszczenie gruntu, najlepiej przy użyciu zagęszczarki wibracyjnej. Warto zaplanować lekki spadek (ok. 1–2%) od ściany budynku, który umożliwi naturalny odpływ wody opadowej.
Pod taras warto zastosować geowłókninę, która ograniczy wrastanie chwastów i zapobiegnie mieszaniu się warstw konstrukcyjnych. Na tak przygotowanej powierzchni układamy warstwę drenażową z kruszywa łamanego, żwiru lub grubego piasku o grubości 10–15 cm, a następnie zagęszczamy ją mechanicznie.
Rodzaj gruntu a prace ziemne
Nie każdy grunt zachowuje się tak samo. Grunt piaszczysty jest stosunkowo łatwy w obróbce, ale wymaga solidnego zagęszczenia. Grunt gliniasty może zatrzymywać wodę i zwiększać ryzyko przemarzania – w takim przypadku warstwa drenażowa i geowłóknina są obowiązkowe. Natomiast grunty podmokłe wymagają dodatkowego odwodnienia, np. w postaci warstwy filtracyjnej lub systemu odprowadzenia wody.
Fundamenty punktowe (słupowe) dla tarasu na wzniesieniu
Jeśli planujemy taras na znacznie podniesionym poziomie – np. na skarpie lub przy zejściu z podestu – konieczne jest zastosowanie fundamentów punktowych. W tym celu wykonuje się odwierty na głębokość poniżej strefy przemarzania (zwykle 90–120 cm), wstawia rury szalunkowe i zalewa je betonem. Na słupach mocuje się stalowe wsporniki, do których przykręcane są legary konstrukcyjne. To rozwiązanie jest wyjątkowo trwałe i odporne na zmienne warunki gruntowe.
Taras na płycie betonowej
Gotowa płyta betonowa to solidna baza pod taras – o ile została prawidłowo wykonana. Powinna być równa, mieć spadek minimum 1% i izolację przeciwwilgociową (np. z folii lub papy). Na betonowym podłożu stosujemy podkładki gumowe lub regulowane podstawki montażowe, które izolują legary tarasowe od wilgoci i pozwalają na precyzyjne poziomowanie całej konstrukcji.
Odwodnienie tarasu – ukryty, ale kluczowy temat
Woda to jeden z największych wrogów tarasu. Zalegająca wilgoć na tarasie sprzyja rozwojowi pleśni, osłabia strukturę legarów i może prowadzić do deformacji desek. Dlatego tak ważne jest zapewnienie odpływu wody – zarówno spod tarasu, jak i z jego powierzchni. Można to osiągnąć poprzez:
- odpowiednie spadki podbudowy,
- zastosowanie drenażu liniowego lub punktowego (np. studzienki),
- szczeliny wentylacyjne między deskami i pod konstrukcją nośną.
Najczęstsze błędy przy przygotowaniu podłoża
Choć przygotowanie gruntu pod taras nie wydaje się skomplikowanym zadaniem, w praktyce to właśnie na tym etapie popełnianych jest najwięcej błędów. I to takich, które wychodzą na jaw dopiero po miesiącach – kiedy taras zaczyna się zapadać, a deski tarasowe wyraźnie pracują. Kluczowe jest więc zrozumienie, co może pójść nie tak i jak się przed tym uchronić.
Brak geowłókniny pod tarasem
Jednym z najczęstszych niedopatrzeń jest zignorowanie warstwy geowłókniny. To niepozorny materiał, ale jego rola jest nie do przecenienia – zapobiega wrastaniu chwastów, stabilizuje grunt i oddziela warstwę nośną od naturalnego podłoża. Bez niej nawet najlepiej zagęszczona warstwa kruszywa z czasem się rozluźni, a cała konstrukcja może zacząć się przesuwać.
Nieprawidłowe zagęszczenie warstwy drenażowej
Kolejnym poważnym błędem jest niewłaściwe zagęszczenie warstwy drenażowej. Wielu wykonawców pomija użycie zagęszczarki, zakładając, że „żwir i tak się ułoży”. Nic bardziej mylnego. Niezagęszczona warstwa pod obciążeniem legarów i desek zacznie się stopniowo osiadać – co prowadzi do nierówności, pęknięć, a nawet ryzyka wypaczenia całego tarasu.
Niewłaściwy spadek tarasu
Nie można też zapominać o odpowiednim spadku podbudowy. Woda opadowa, która nie ma dokąd odpłynąć, będzie gromadzić się pod konstrukcją. Taki zastój sprzyja powstawaniu pleśni, zawilgoceniu legarów i z czasem prowadzi do nieestetycznych zacieków na deskach. Spadek w stronę ogrodu, choćby 1–2%, rozwiązuje ten problem, a jego brak – może być kosztowny w skutkach.
Montaż bez izolacji legarów
Błędem, który często popełniany jest przy tarasach na płycie betonowej, jest brak izolacji między legarami a betonem. Nawet przy dobrze wykonanej płycie wilgoć kapilarna może podciągać wodę do desek kompozytowych. Efektem są zawilgocenia, nieprzyjemny zapach, a w dłuższej perspektywie – potencjalne osłabienie całej konstrukcji.
Brak dostosowania głębokości fundamentów do warunków zimowych
Ostatnia, ale bardzo ważna sprawa, to niedostosowanie głębokości fundamentów punktowych do lokalnych warunków zimowych. W Polsce strefa przemarzania gruntu sięga nawet metra – a zbyt płytkie słupy betonowe mogą ulec wypiętrzeniu zimą. To z kolei skutkuje pęknięciami, niestabilnością i koniecznością kosztownej korekty już po jednym sezonie.
Jak widać, większość tych błędów nie wynika z braku dobrej woli, lecz z niedostatecznego doświadczenia lub pośpiechu. Dlatego, jeśli zależy Ci na solidnym i trwałym tarasie, warto powierzyć montaż tarasu ekipie, która zna wszystkie niuanse prac ziemnych – zanim problemy ujawnią się pod piękną powierzchnią.

Budowa tarasu na gruncie – często zadawane pytania
Czy przy budowie tarasu zawsze trzeba wykonywać prace ziemne?
Nie – jeśli masz solidną, wypoziomowaną płytę betonową, możesz pominąć część prac. Ale przy gruncie naturalnym korytowanie i drenaż to obowiązek.
Czy deski kompozytowe mogą leżeć bezpośrednio na ziemi?
Zdecydowanie nie. Konieczne jest oddzielenie desek od gruntu – przez konstrukcję z legarów, warstwę izolacyjną i drenaż.
Co jeśli teren pod taras się zapada?
Wówczas taras trzeba zdjąć, zagęścić podłoże od nowa i wykonać odpowiednią podbudowę. Jeśli problem jest lokalny – można dołożyć fundament punktowy lub podkładkę pod taras.
Jak uniknąć pleśni pod tarasem?
Zadbaj o cyrkulację powietrza (szczeliny, prześwity), spadki, warstwę kruszywa i brak kontaktu desek kompozytowych z wilgocią.
Podsumowanie – solidny taras zaczyna się od… gruntu
Montaż tarasu to coś więcej niż położenie desek – to przede wszystkim przemyślana praca od podstaw. Odpowiednie przygotowanie podłoża to inwestycja w stabilność, estetykę i długowieczność całej konstrukcji. Bez względu na to, czy budujesz taras na ziemi, betonie czy słupach fundamentowych – każdy grunt wymaga indywidualnego podejścia.
Pamiętaj, że najczęstsze problemy z tarasami – pękanie, zapadanie się, gromadzenie wody – nie wynikają z jakości materiału, lecz z błędów przy pracach ziemnych. Właśnie dlatego tak istotne jest korzystanie z doświadczonych wykonawców.
Postaw na doświadczenie Fabryki Tarasów!
Jeśli zależy Ci na tarasie, który będzie służył przez lata – zadzwoń lub napisz do nas. Fabryka Tarasów to zespół ekspertów, który nie tylko dostarcza wysokiej jakości deski kompozytowe, ale też wykonuje profesjonalny montaż tarasu – od przygotowania gruntu po ostatnią śrubkę.

